Landgoed Twente Marathon: verslag van Saskia

Nadat ik in oktober 2016 voor de vierde keer had meegedaan met de Landgoed Twente Marathon en er na afloop een heel gezellig feestje aan de gang was, besloot ik samen met de andere drie loopmaatjes dat wij in 2017 zeker opnieuw gingen deelnemen aan de 10e editie. Dan zouden we een chauffeur regelen, zodat we als lopers na afloop allemaal een drankje konden nuttigen.

Nadat ik in de kerstvakantie tijdens de wintersport mijn kuitspier scheurde, kwam het hardlopen tijdelijk op een laag pitje. Ik moest na herstel weer in de opbouw naar het niveau waar ik gebleven was. Doordat ik meestal alleen liep en vaak alleen maar duurloop deed, kwam ik niet vooruit. En ja, ik moest natuurlijk wel in oktober klaar zijn voor de LTM. In juni 2017 sloot ik mij aan bij de Kopslopers. Dat bleek een goede keus; leuke, enthousiaste en serieuze lopers en prima trainingen. Langzaamaan ging ik, na wat kleine pijntjes van het trainen, dan toch vooruit en ondanks dat ik andere jaren meer kilometers in de benen had, had ik er nu toch goed vertrouwen in, dat ik de loop gemakkelijk zou volhouden.

De laatste week voor dé ‘wedstrijd’ sprak ik met een van mijn maatjes af om in Twickel te gaan lopen en de Umfassungsweg erbij te pakken. Mooi parcours, ook met wat hoogteverschilletjes en ongelijk terrein, net zoals we zouden tegenkomen in de Lutte. Na die training kreeg ik steeds meer last van mijn enkel. Onder het lopen had ik dit niet zo gemerkt, maar blijkbaar heb ik toch kort en snel mijn enkel verzwikt. De volgende ochtend kon ik mijn voet niet meer belasten! Met koelen en het been hooghouden kwam ik de dag door. Maandags naar de fysiotherapie, die de enkel van tape voorzag. Ik zou vrijdags nog eens terugkomen om te zien of deelname aan de LTM op zaterdag zou lukken en nieuwe tape te krijgen… Je denkt dan bij jezelf… nu heb ik mooie vooruitgang geboekt met trainen en ben ik klaar voor deze prachtige loop en nu dit… Wat nu? De hele groep verheugde zich op de loop, het zou prachtig loopweer worden. Eén loper had in juni afgehaakt en daar hadden we met veel geluk een vervanger voor kunnen regelen. Stel dat ik 1 week van tevoren ook af zou zeggen?! In zo’n korte tijd goede vervanging regelen was geen optie meer.
Dus op hoop van zegen begon ik met de enkelblessure dan toch aan deze loop.
Immers met de afwisseling, die je als duo hebt, met het fietsen tussendoor en de stops, waar je getrakteerd wordt op lekkere (streek)hapjes, een drankje en even op adem kunt komen onder het genot van wat muziek, is deze loop makkelijker vol te houden dan ruim 20 km achter elkaar doorlopen.


Om 8 uur waren we klaar om via Almelo naar de Lutte te rijden. In de auto was het een gekakel tot en met. Het leek wel een schoolreisje! Iedereen had er ontzettend veel zin in. 


Bij aankomst op de startlocatie was er gelijk al een gezellige sfeer. De locatie was prachtig gedecoreerd met pompoenen, zonnebloemen en kleurrijke afgedankte loopschoenen, die om de boomstammen zaten gedrapeerd. 

Mijn maatje ging het 1e stuk lopen en daar was ik achteraf blij om, want dat stuk ging door het Lutterzand. De ondergrond was hier en daar een beetje glad en drassig en ongelijk. Na de pompoensoep was ik aan de beurt. De opstart was wat pijnlijk, maar de ondergrond was grotendeels asfalt en ik liep de route redelijk vlotjes. Vervolgens weer op de fiets en na de curdcake bij de Wilmersberg en de whisky met Gingerale bij Villa Hulst en even genoten te hebben van de swingende blaasmuziek was het tijd voor mijn tweede etappe. 

Op gang komen was pijnlijker dan de eerste keer. Inmiddels waren er klimmetjes in de route gekomen, maar de prachtige omgeving zorgde ervoor dat ik pijn en wat extra inspanning snel weer vergat. Het tempo was wel minder hoog en we liepen als teams inmiddels al wat achteraan in de kleurrijke slinger door het afwisselende landschap. 


Na de Hakenberg kwam de stop met de pannenkoeken, wafeltjes met ijs en mijn lievelingsmuziek erbij van een Big Band uit Tubbergen. Voor de 3e keer moest ik nu weer hardlopen en dat was niet zo’n pretje. Gelukkig was de drukte van andere lopers en fietsers al afgenomen en konden mijn maatjes mij onderweg moed inspreken of aanbieden om het lopen tijdelijk over te nemen. Daar maakte ik op een gegeven moment dan toch maar even een keer gebruik van. Na het kaasje en een bodempje wijn opnieuw een aspirine ingenomen. 


De route ging hier wat meer door en langs weilanden. Het fietsen ging me ondertussen ook zwaarder vallen. Ik moest op de heuvels toch ook kracht op de pedalen uitoefenen om vooruit te komen! Toch kon ik me steeds weer herpakken vanwege de sfeer, de aardige vrijwilligers, de mooie natuur en het heerlijke weer. Vanaf het Gemeentehuis in Denekamp volgde het laatste deel. Daar kwam ik Kopsloper Paulien Veldhuis nog tegen met een maatje, die een erg rood hoofd had en zei.. het is prachtig, maar wel ver! De start hier was voor mij één van de zwaarste momenten. Het leek in het begin wel op snelwandelen in plaats van hardlopen. We genoten tussendoor nog wel lekker van de buffelmozzarella met tomaat en basilicum bij het Klöpjeshoes en de bezem-solexen kwamen ons al achterop! 


We hadden nog een korte tijd om naar de finish te komen en met het tempo, dat ik nu nog kon lopen zouden we niet op tijd aankomen, ..dachten we. Maar wonder boven wonder… als je de stal ruikt… de rode loper lag bij de finish nog uitgespreid voor ons klaar en met ons vieren zijn we al juichend de finish over gerend. Daar stond de organisatie ons op te wachten met een mini-glas Ootmarsums bokbier; heerlijk! We kwamen nèt niet als laatsten binnen. Wat een heerlijk gevoel het toch maar geflikt te hebben! Het feestje daarna, ter gelegenheid van de 10 e editie van LTM, met de knotsgoede band ENorm, en een aantal biertjes, verzachtte bij mij alle pijn!

Tja … en dan moet ik nu nog even ‘op de blaren zitten’ en goed herstellen. Het zal even duren voordat ik weer volop aan de trainingen mee kan doen en andere loopjes kan doen, maar mijn doel voor 2017 is behaald!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *