Monthly Archives: november 2016

De Zevenheuvelenloop en de Bommelasloop

Afgelopen zondag was een gedenkwaardige editie van de Zevenheuvelenloop. Terwijl er een flinke herfststorm over het land raasde, maakten duizenden lopers zich klaar voor de start. Zo ook een heel stel Kopslopers, die gezamenlijk met de trein naar Nijmegen afreisden.

de groep Zevenheuvelenlopers
Het weer bleek mee te vallen. Hoewel de straten nat waren, viel er nauwelijks regen. Vanwege de grote hoeveelheid lopers zijn de starttijden gebaseerd op je opgegeven verwachte eindtijd, dus de groep moest zich voor de start opsplitsen.
Stefan ging als eerste van start, maar hij had in de trein al het gevoel dat dit niet zijn dag zou worden. Het lopen viel hem zwaar en het leverde voor zijn doen geen toptijd op. Raymond daarentegen liep erg goed en heel constant. Hij snelde de heuvels af in een nieuw PR van 1:10:10.

Stefan en Raymond
Jan Jaap liep een groot gedeelte samen op met Henri. Beiden hebben lekker gelopen en zijn tevreden met hun tijd.

Henri en Jan Jaap
Gerard vindt eigenlijk dat hij wel wat sneller had gekund, maar naast het lopen van de wedstrijd was het natuurlijk ook heel gezellig om samen op stap te zijn. Er werd na afloop dan ook flink nagepraat in de kroeg.
Hariette begon samen met een vriendin aan de Zevenheuvelenloop. Ze liepen de eerste 5 kilometer samen op, waarna ze elk in hun eigen tempo verder zijn gegaan. Met de wind mee ging het haar wel goed af met de heuvels, al werd het na 12 kilometer toch wel wat zwaar.

Diezelfde zondag werd er dichter bij huis ook de Bommelasloop gelopen. Hilda en Dominique kozen voor deze wedstrijd, die door het Buurserzand gaat. In eerste instantie wilde Hilda net als Dominique voor de 16,4 kilometer gaan, maar ze koos op het laatst toch voor de 11,2 kilometer.
Dominique liep lekker en eindigde als 4e dame op de 16,4 kilometer, slechts 7 seconden achter de nummer drie.

Hieronder zijn alle uitslagen te vinden:

Zevenheuvelenloop
Raymond 1:10:10
Stefan 1:12:01
Erik 1:15:56
Jan Jaap 1:20:41
Henri 1:21:12
Gertie 1:29:38
Gerard 1:32:22
Hariette 1:53:28
Bommelasloop
Hilda  1:01:44  11,2 km
Dominique  1:21:54  16,4 km

De Diepe Hel Holterbergloop en de Duinentrail

Het was afgelopen weekend prima loopweer en meerdere Kopslopers liepen een wedstrijd. Op zaterdag werd de Diepe Hel Holterbergloop gelopen. De start was deze keer in Nijverdal en net als vorig jaar waren de afstanden 5, 10 en 20 kilometer.

Emmy koos voor een enkeltje 10 kilometer, terwijl Stefan, Raymond en Henri voor de langste afstand gingen: 10 kilometer heen én 10 kilometer terug. Raymond heeft lekker gelopen en is heel tevreden met zijn tijd. Voor Henri was de afstand al een aardige uitdaging.

Henri:
Sinds ik begin dit jaar lid geworden ben van de Kopslopers en het lopen in de groep mij goed af gaat, heb ik mij in een (misschien) overmoedige bui opgegeven voor drie loopwedstrijden in het najaar; de Huttenkloasloop in Oldenzaal, de Diepe Hel van Nijverdal en de Zeven Heuvelenloop in Nijmegen.
Oldenzaal en Nijverdal zijn halve marathons; een afstand die ik nog nooit gelopen heb. Dus naast de looptrainingen ook voor mijzelf geoefend om 21 km in een redelijke tijd te kunnen lopen. Zelfs tijdens de vakantie in Frankrijk een paar keer de loopschoenen aangetrokken en kilometers gemaakt.
Na de vakantie, tijdens de halfjaarlijkse testloop heb ik helaas een kuitblessure opgelopen die behoorlijk hardnekkig was. Gelukkig heb ik een aardige buurman die toevallig ook fysiotherapeut is, en door zijn behandelingen ben ik van de blessure af gekomen.
Niet op tijd voor Oldenzaal (daar heb ik de 10 km gelopen), maar wel voor de Diepe Hel van Nijverdal.
En zo ging ik zaterdag 29 oktober vol goede moed naar Nijverdal. Die dag was er volop zon en weinig wind, dus het weer kon ik niet de schuld geven als deze loop voor mij niet goed zou gaan.
De 20 km loop begon om 14:00 uur, (na de finish van de 10 km) en dus ben ik rond kwart voor twee richting het startvak gegaan. Ik ben bewust gestart in een van de laatste startvakken (tijd tussen 100 en 120 minuten). Was ik in een sneller vak gestart (bij o.a. mede-Kopslopers Stefan en Raymond) dan was ik waarschijnlijk te hard van stapel gelopen.
Om twee uur kwam de meute in beweging en na eerst een vlak stuk ging het aan de rand van Nijverdal al omhoog richting hotel Dalzicht. Daar linksaf nog steeds licht stijgend, maar in de massa loopt dat wel goed; je kunt je altijd optrekken aan een loper voor je.
Na ongeveer 40 minuten lopen kwamen we op de top van de “hel”, hier ga je in 500 meter naar beneden van een helling van 10%. In gedachten ben je dan al met de terugweg bezig, want diezelfde helling moet je ook weer omhoog. Maar dat was voor latere zorg, eerst maar eens het keerpunt zien te halen binnen het uur.
Dat lukte (het keerpunt op 10 km haalde ik in 55 min.), en ik kon mij opmaken voor het klapstuk verderop. Met de genoemde 10%-helling in zicht heb ik mij geconcentreerd op een loper voor mij die een goede cadans had om de helling op te lopen. Dat ging goed tot ongeveer 50 meter voor de top; mijn “loopmaatje” stopte ermee, waarschijnlijk door kramp. Die laatste meters moest ik dus zelf omhoog komen, zeer moeilijk en dat ging dus ook niet. Ik heb de laatste 20 meter wandelend afgelegd.
Eenmaal over de top ging mij de rest redelijk goed af. Af en toe een klein klimmetje maar dat stelde niets voor met de “hel” die ik bedwongen had.
Ik ging mij nu concentreren op de eindtijd; het parcours afleggen binnen twee uur. De 18 km passeerde ik op ongeveer 1:45, dus ik gaf mij nog een kwartier om de finish te halen. Vanaf hotel Dalzicht ging het alleen nog maar bergafwaarts en zo finishte ik in een tijd van 1:54:36; ruim binnen het door mij gestelde doel.
Dit was de eerste keer dat ik een halve marathon (–1 km) in wedstrijdverband heb gelopen. Het is mij goed bevallen. Ik denk er nu al over om in april 2017 mee te doen met de halve marathon van Enschede.

Henri en Raymond

Stefan heeft al een tijdje wat last van een gewrichtje in zijn voet. Hij wilde eigenlijk op zondag naar Schoorl voor de Duinentrail van 37 kilometer, maar dat ging niet door. In plaats daarvan kon hij last minute een startnummer van een bekende overnemen.
(Lees het complete verhaal op zijn blog.)

Stefan:
Om kwart voor twee het startvak in waar ik clubmaatje Raymond trof. Het achterste startvak is een ideale plek om niet te snel te starten. Beter ook voor een hormoonkonijn als ik. Precies om twee uur van start. Over de Grotestraat een beetje stijgend richting het voormalige Dalzicht. Het parcours ken ik als mijn broekzak en ik ga zeker voor mijn gevoel niet als een onwijze “ervandoor”. Tot aan de afslag links naar de Toeristenweg loop ik met Raymond op. Daarna zoek ik mijn eigen ritme op.
Ik geniet van het parcours, de kleuren in het landschap en de lopers om me heen. Tot aan de Diepe Hel zitten er maar nauwelijks zware stukken in, al vraag ik me af hoe ik me op de terugweg zal voelen. Maar me echt zorgen maken doe ik niet. Ik ben tenslotte met hardlopen bezig en dat vraagt voldoende aandacht.

Voor ik het weet duiken we de Hel in (of liever: af). Ik probeer beheerst te dalen. Het is ook niet mijn sterkste punt. Links en rechts word ik dan ook ingehaald door lopers die wel lijken te sprinten. Geen punt. Ik loop mijn eigen wedstrijd en het mooiste en zwaarste deel komt nog op de terugweg.

Voordat ik er erg in heb komt het 10 km punt in zicht en komen de toplopers me al rond een km of 7 tegemoet. Ik herken Erben Wennemars en moedig hem stevig aan. Hij loopt ergens op plaats 8 schat ik in. Dan loop ik opeens naast Bertus van Elburg met wie ik regelmatig door dit prachtige gebied heb mogen trailen. Ik weet dat hij op Curaçao nog een marathon gaat lopen en daarom niet alles uit de kast zal halen. Niet lang daarna keer ik bij het 10 km punt. Het

eerste deel ging uitstekend maar met een forse hartslag. Ga ik dat betalen met een prijs die ik er niet voor over heb?
Opnieuw zie ik Raymond, maar nu lopen we elkaar tegemoet. Hij ziet er nog fris uit en dat gun ik hem ook. Op

naar het echte werk nu want de Diepe Hel nadert. Ik verkort mijn pas en ga de strijd met deze helling aan. Ik ken deze vijand goed en weet dat ik hem aan kan. Het lukt me om zonder in te houden maar wel in een wat lager tempo boven te komen. Zodra ik de witte steen rechts zie weet ik dat het zwaarste achter de rug is. Het gaat vanaf hier nog wel meer omhoog dan omlaag maar vanaf Dalzicht mag ik dan de laatste km’s “freewheelen” naar de finish. Ik voel me goed wanneer ik Barbara Kleinjan bij de drinkpost zie. Ze juicht me enthousiast toe en het geeft me extra motivatie merk ik.
De Heuvelrug is prachtig herfstig terwijl ik mijn tempo kan blijven controleren. Wanneer ik Johan en Chantal zie op het laatste stuk omhoog weet ik dat het vandaag niet meer stuk kan. Af en toe zie ik nu deelnemers wandelen. Vlak voor Dalzicht loop ik een “opgeblazen” Bert voorbij die vandaag zijn dag niet heeft. Hoe gek het ook klinkt geeft het lopen mij vandaag vleugels. De ervaring van donderdag kan het vergeetboek in.
Vanaf Dalzicht kan ik mijn tempo nog opvoeren terwijl ik weet dat het vandaag, hier en nu eens gewoon lekker gaat. Met een grote smile kom ik dus in 1:34:49 over de finish. Ik heb het startbewijs van Johan eer aangedaan!

stefan

Peter de Z. en Elsa liepen wel in Schoorl. In de eerste kilometers ging het misschien iets te enthousiast, maar ze vonden uiteindelijk een prettig tempo om in te lopen. Tot de eerste verzorgingspost op 17 kilometer waren het vooral bospaadjes, golvend op en neer met mooie herfstkleuren. Na een dikke kilometer strand volgde daarna het duingebied met wat gemene klimmetjes en vooral erg veel mul zand. Veel lopers gingen daar wandelen, maar Peter en Elsa konden het grootste deel toch blijven lopen, al waren ze blij toen ze het bos weer in mochten.
In de laatste 3 kilometers kreeg vooral Peter het zwaar en met een iets gematigder tempo werd het laatste stuk gelopen.
De finish was spectaculair: van het hoge klimduin in één ruk naar beneden, waar een alcoholvrij biertje op ze wachtte. Hoewel dit ook het NK trailrunning was, was de tijd voor beiden niet belangrijk. Ze hebben er uiteindelijk 4 en een half uur lang van genoten.

Peter en Elsa

Hieronder vind je de uitslagen van de Diepe Hel Holterbergloop:

10 kilometer
Emmy 51:33
20 kilometer
Stefan 1:34:49
Raymond 1:37:32
Henri 1:54:36