Monthly Archives: juli 2016

Stefans Eigertrail

Afgelopen zaterdag begon het grote avontuur voor Stefan, waar hij lang en hard naartoe gewerkt had. De Eigertrail. Een tocht van 51 kilometer met 3100 hoogtemeters ronde de Eiger in Zwitserland.
Dit is zijn verhaal.

Na een nacht van woelen en adrenaline die door de aders denderde toch, voor mijn gevoel, fit opgestaan rond een uurtje of vijf. De spullen waren al gepakt en dus snel nadat ik mijn loopkleren had aangetrokken even een ontbijtje weggewerkt.
Om zes uur liepen we naar het dorpsplein waar vandaan we om 7 uur zouden starten. Hoewel er mooi weer voorspeld was kregen we dit cadeautje ook echt. Terwijl we vertrokken naar de start werd de top van de Eiger fraai verlicht.
Omdat er boven de 2000 meter veel sneeuw gevallen was, waren we voorbereid op extra gladde omstandigheden.
Voorafgaand aan de start, in het afgesloten startgebied, heerste er al een geweldige uitgelaten sfeer onder de deelnemers.
Na het startschot ging het eerst 2,5 km “hardloopbaar” over de weg maar daarna ging het onverbiddelijk over in een zware klim van 5 km naar boven. Je weet als Nederlander eigenlijk niet wat je echt te wachten staat. Maar dat werd dus al snel duidelijk.
Gelukkig ben ik veel meer een klimmer dan een daler en lukte me een pittig ritme vast te houden. Het voelde goed! Eigenlijk vlogen de eerste 25 km om. Het parcours was zeer technisch en zonder goed op te letten was er redelijke kans op valpartijen of erger.

Stefan

Dat bleef me bespaard tot bij Bussalp waar na een tik tegen de rotsen een van mijn carbonpoles doormidden brak. Wat een teleurstelling. Maar goed: niet janken want je moet verder. En zo met één stok de 1000 hoogtemeters naar de Faulhorn, het 25 km punt, afgelegd. Er kwam geen eind aan leek het maar toch was het te doen voor mij. Onderweg heb ik dan ook volop genoten van deze superervaring. Op de Faulhorn aangekomen mocht ik van Charissa een pole lenen. Wat een geweldig gebaar waar ik onderweg dankbaar gebruik heb gemaakt.
Na flink gebunkerd te hebben ging het stapvoets door de gladde sneeuw waarin ik meerdere mensen lelijk heb zien vallen. Door het lagere tempo had ik hier en daar tijd om mooie platen te schieten.

Stefan in de sneeuw

Inmiddels begon ik er van overtuigd te raken dat ik deze tocht zou gaan volbrengen. Al werd ik steeds weer verrast met nieuwe uitdagingen zoals een super gemene afdaling door een donker bos waar ik alle zeilen bij moest zetten om niet onderuit te gaan. Er zat vandaag blijkbaar een engeltje op mijn schouder.
Onderweg kwam ik iedere keer Stefan van Eck tegen. En toen we bij de laatste post in Burglauen op 7 km van de finish elkaar weer tegen kwamen besloten we om dan maar samen naar en over de finish te gaan!

bergpaadjes

Na 11 uur en 54 min. waren we er. Nooit eerder ben ik zolang achter elkaar aan het trailen geweest. Op een enkele keer na voor een foto heb ik geen rustmoment kunnen nemen en maar 1 keer minder dan 2 min. op een bankje gezeten.
Iedereen van MudSweatTrails die al gefinisht was stond ons luid aan te moedigen toen Stefan en Stefan hand in hand over de finishlijn renden. Na de begroetingen en felicitaties wachtten wij zo ook de rest op. Het is geweldig om je “medeavonturiers” binnen te zien komen om ze daarna uitgebreid te feliciteren.
De Eigertrail 2016 was een “once in a lifetime” ervaring waar ik de rest van mijn leven van zal blijven nagenieten.
Het was echt ongelofelijk zwaar maar alle moeite waard!

Gefinisht!