Monthly Archives: juni 2016

Zomerborrel en afscheid Ingrid

Op maandag 11 juli zal Ingrid haar laatste training bij onze club verzorgen. Die datum valt samen met de jaarlijkse zomerborrel, zodat we er samen een gezellige avond van kunnen maken.

zomerborrel
Dit jaar zijn we welkom bij Grand Café De Steeg in het centrum van Borne. Na de ingekorte training die Ingrid geeft, kunnen we vanaf ongeveer half 9 terecht bij De Steeg. Ze gaan speciaal voor ons open en we hopen op een grote opkomst.
De mensen van de startersgroep zijn ook van harte welkom!

De Veluwezoomtrail

Op zondag stappen Elsa en Stefan bij Gerry in de auto om naar Dieren af te reizen voor de 57 km lange Veluwezoomtrail. Stefan had in maart al eens 50 km gelopen bij de Sallandtrail, voor Elsa is het de allereerste ultra.

Borns drietal

Het verhaal van Stefan:

Veluwezoomtrail 57… Geëindigd met een Did Not Finish maar met een uitstekend totaalgevoel. 😀
Tot 35 km ging het eigenlijk prima. Beheerste hartslag en dito ademhaling. Ik kon de groep met Sander en Gerry redelijk vaak “aanvoeren” maar werd wel langzamerhand wat vermoeider.
Vlak voor de tweede post op 35 km voelde ik lichtjes kramp opkomen, dus veel gedronken en redelijk gerust.
Net weer op gang gekomen schoot de kramp in eerst het linker, daarna het rechterbeen om vervolgens mijn schouders strak te trekken. Kortom niets meer aan te doen. Daarop heb ik het volgens mij wijze besluit genomen om te stoppen.
Gek misschien, maar ik ben er geen moment ziek van geweest. In totaal 36 km ontspannen en in een mooi trailtempo kunnen en mogen lopen door een prachtig gebied met geweldige mensen. Wat wil een mens nog meer?
Ruim op tijd terug kon ik Gerry en Elsa vastleggen toen zij over de meet kwamen.
Voor nu de conclusie getrokken dat duurlopen tot een uur of vier, vijf voor mij de maximale inspanningsduur is die ik nog leuk vind.

Ik zal mijn km range dus niet verder gaan uitbouwen, maar blijven genieten van hardlopen tot aan ongeveer de marathonafstand.

Stefan

En het verhaal van Elsa:

Het rare is dat ik helemaal niet zenuwachtig ben voor deze enorme afstand. De heenweg is gezellig en ik heb er vooral zin in. Een collega van mij komt ons bij de start aanmoedigen en dan begint de tocht.
Het eerste stuk kan ik redelijk met het groepje van Gerry en Stefan meekomen, maar eigenlijk gaan ze me net te hard. Net voor de 10 kilometer vang ik de laatste glimp van ze op, als Stefan voorop loopt een helling op.
Ik krijg gezelschap van een jongeman en samen lopen we verder naar de eerste verzorgingspost op 15 kilometer. Mijn maag voelt niet heel erg lekker aan, maar ik weet niet of ik nou teveel of te weinig heb gegeten. In het Deelerwoud spotten we helaas niet meer wild dan 2 konijntjes.

Elsa met loopmaatje

We blijven samen op lopen tot op de post bij 35 km. Mijn maag voelt nu nog iets slechter en ik hoop dat wat fatsoenlijke voeding (fruit, koek en wat zoute chips) samen met de cola ervoor gaan zorgen dat dit overgaat. Het duurt een aardige tijd voordat mijn loopmaatje zich weer wat fitter voelt en we zien meerdere uitstappers met en zonder kramp zitten.
Nadat we weer op weg zijn (hmm, een kilometertijd van 25 minuten klok ik hier) komt Stefan ons tegemoet lopen. Hij ziet het kennelijk niet meer zitten en stopt ermee.
Niet veel later moet ook mijn loopmaatje het rustiger aan doen en ik ga alleen verder. Ik haal een paar mensen in, maar er lopen er niet zoveel meer. Volgens mij loop ik nu helemaal achterin het veld en ik krijg het toch wel zwaar nu. De watermeloen komt een beetje omhoog, maar langzamerhand begint mijn maag wel beter te voelen. Ik besluit geen gelletje meer te nemen tot ik er echt behoefte aan heb.
Als ik net een paar dames gepasseerd ben, staat mijn collega langs de kant. Wat fijn om even een bekende te zien!

Elsa Veluwezoomtrail

Vlak daarna passeer ik het marathonpunt en hierna gaat het eigenlijk alleen maar beter. Ik zie mijn collega nog een paar keer en weet dat de volgende post niet ver meer kan zijn. Ik ben inmiddels in het mooie gebied rond de Posbank aangekomen. Prachtige heidevelden, pittige klimmetjes en afdalingen over grof gebouwde trappen en zo hier en daar wat mul zand.
Klimmen doe ik op m’n gemak, maar de trappen af gaat lekker vlot. Ik haal nog een stuk of vier lopers in op weg naar de verzorgingspost, die op ruim 49 km staat. De vrijwilligers roepen allemaal mijn naam dankzij mijn collega, die hier ook weer staat.
Na ruim 52 km valt mijn klokje uit. Ik ben dan al 6 uur en 9 minuten onderweg. Het laatste stuk gaat nog steeds goed. Heel even lijkt er wat kramp op te komen, maar met een korte wandeling omhoog trekt dat weer weg. Dan doemt daar het sportcomplex op. Nog een laatste bultje voordat ik over de finish kom met 6:40 op de klok. De tranen schieten me nog net niet in de ogen van geluk. Wat een tocht was dit zeg!
Ik word opgevangen door mijn collega en Stefan. Mijn tijdelijke loopmaatje staat er ook te wachten en een bekende die de 33 km heeft gelopen.
Het biertje en de massage doen me goed. De benen voelen beter dan verwacht, al beginnen mijn knieën in de trein terug toch wel wat stijfjes te worden. Al met al een hele geslaagde dag en een ontzettend mooie eerste ultraloop.

Elsa finish
Foto 3 van Luc van Oost

De Slachtemarathon

Peter liep afgelopen zaterdag zijn allereerste marathon: de Slachtemarathon, die één keer in de 4 jaar in Friesland wordt gehouden. Hier is zijn verslag.

Route Slachtemarathon

Vroeg in de ochtend op zaterdag 4 juni 2016 om 6.30 uur verzamelen in de startplaats Easterbierrum hardlopers zich in een grote boerenschuur die voor de gelegenheid is omgedoopt tot startvak. Aftellen en dan gaan de deuren van de schuur open en worden we weggeschoten. Mijn eerste marathon is begonnen.
Mijn horloge piept, 5:25 min/km voor de eerste kilometer. Iets te snel, want ik heb 5.40 min/km als uitgangspunt om net onder de 4 uur uit te komen.
Na ruim 5 km komt de eerste van twee bruggen in zicht. “de Slachtetille” bij Herbaijum. Nog nat van de ochtenddauw neem ik voorzichtig deze gladde brug. Ik zie een spoorwegovergang aankomen na 9 km. Wat een pech, een trein. Na ongeveer 15 seconden stilgestaan te hebben kan ik door. Het tempo blijft zo rond de 5.25 min/km en na 13 km komen we door het dorp Achlum. Enthousiaste mensen langs de kant zelfs op dit vroege tijdstip.
De 21 km komt in zicht. Ik klok 1 uur 54. Dat is lekker, 5 minuten voor op mijn schema. De zon wordt steeds krachtiger. Op het waterpunt krijgen we sponzen uitgereikt. Even een beetje verkoeling.

Peter

Na km 24 komen we over de tweede brug, “de Nije Kromme” bij Wommels. Ook hier veel enthousiaste toeschouwers. Mijn kilometertijden lopen langzaam omhoog.
Ik nader Reahûs op 31 km. De voorsprong op het schema is goed, ongeveer 6½ minuut. De warmte begint me nu echt op te vallen. Een soort warme tegenwind van 22 tot 25 graden celsius. En constant de zon. Bij het waterpunt wandel ik nu om genoeg te drinken. Op mijn rug stop ik een spons in mijn shirt en maak mijn pet nat. Het schiet even door mijn hoofd. “Nu begint het echt, tussen de 30 en 40 km”.
Het wordt zwaarder. Ik heb het erg heet en de kilometertijden gaan verder omhoog. Daar is het 35 km punt. 3 uur 14 minuten. Ik begin te rekenen: 7 km nog te gaan keer 6 minuten = 42. Geeft een eindtijd van 3 uur 56. Geen zorgen dus op dit moment.
Er staan nu waterpunten op elke 2,5 km. Heerlijk om naar uit te kijken tijdens het lopen. De kilometertijden lopen nu snel op naar net boven de 6 minuten. Op 36 km wacht ons nog een stukje onverhard. Met dikke stukken natte Friese klei onder de schoenen kom ik na een kleine km weer op verhard.
De zwaarste kilometers volgen, maar dan zie ik het 40 km bordje. Een laatste keer drinken en sponzen aannemen bij het waterpunt. Het gaat weer iets gemakkelijker met de finish in gedachten. De aantallen toeschouwers nemen toe en ik kan Raerd nu zien.
Ik realiseer me dat ik het ga halen en ook nog binnen de 4 uur. Daar zie ik de finish. Armen in de lucht en juichend over de finish. 3 uur 55 en 38 seconden.
Heerlijk. Wat een tocht. De pijn van de laatste kilometers is al snel vergeten. Na een massage van de kuiten keer ik voldaan huiswaarts.

Foto van Janke en Djurre van der Schaaf