De Midwintermarathon en de 2e Woolderesloop

Afgelopen weekend werd er in Apeldoorn de Midwintermarathon gelopen. De marathonafstand is sinds vorig jaar weer aanwezig in een trailmarathon, die Elsa op zaterdag liep. Voor een trail was deze loop niet echt zwaar, maar hij was wel mooi. Dat ze onderweg een wild zwijn zag maakte het extra bijzonder.
De andere afstanden werden zondags op de weg gelopen. Er was keuze uit de Acht van Apeldoorn, de Mini Marathon van 10 Engelse mijlen (16,1 km) en de Asselronde van 25 km.
Mieke liep de 8 kilometer nadat Jan Jaap, Jacqueline en Dominique de Asselronde hadden volbracht. Dit is het verslag van Dominique:

Samen met Jacqueline en Jan Jaap had ik mij opgegeven voor de Asselronde. Door deze wedstrijd samen met de Marathon in Enschede te lopen doen we mee aan een combinatieklassement. Beide wedstrijden zijn namelijk de twee oudste nog bestaande hardloopevenementen in Nederland.

 

Zondag 4 februari stond de Asselronde op het programma, en daarmee een mooie voorbereiding op de marathon. Het beloofde een mooie, koude dag te worden. Samen met Jacqueline ben ik richting Apeldoorn afgereisd. Jan Jaap zou rechtstreeks gaan.
De temperatuur zat rond het vriespunt, samen met een flinke noordoostenwind werd de gevoelstemperatuur -4 graden. Vanaf de Hanos werden we met een shuttlebus naar de stad gebracht. Na de startvakken te hebben verkend zijn we op zoek gegaan naar een beschutte
plek (de dameskleedruimtes). Nadat we alle kledingscenario’s hadden doorgenomen, hebben we ons in het uiteindelijke wedstrijdtenue gehesen. Vlak voor de start zijn we met onze poncho’s de startvakken in gesneld. Ondanks het feit dat ik in vak C zou starten kon ik toch ongezien met Jacqueline in vak B starten. Helaas hebben wij Jan Jaap voordien niet meer getroffen (hij bleek achteraf toch in vak C te starten).

Na het startschot waren we redelijk snel over de startlijn heen (ca. 2 minuten). Het idee was om lekker rustig te starten en later te gaan versnellen. De eerste kilometers in de stad met de wind in de rug waren prima om lekker op te warmen.
Na ca. 5 kilometer kwamen we meer buitenaf en ontstond ook wat meer ruimte om te lopen. Jacqueline was ik inmiddels uit het oog verloren. Het parcours was toch iets heuvelachtiger (vals plat) dan ik had verwacht. Al snel kon ik alle mensen die mij hadden ingehaald weer gaan inhalen. Dit ging zo door, via Hoog Soeren en de Asselsche Heide, met een afwisselend parcours en mooie vergezichten.
Na 15 kilometer veranderde dit nogal drastisch nadat we rechtsaf sloegen de Amersfoortseweg op. Deze weg zouden we tot aan de finish vervolgen via het fietspad en één weghelft. Ook hierin zaten flink wat klimmetjes en we hadden een koude wind tegen. De handschoenen toch maar weer aangedaan omdat het wel fris werd. Dit was een lastig stuk waar ik mij toch goed doorheen wist te slaan.
Met de laatste kilometers in het vooruitzicht (bergaf) kon er langzaamaan worden versneld. Ondertussen een groepje mensen om mij heen die daar hetzelfde over dachten. In de laatste kilometers er alles uitgehaald wat eruit te halen viel.

Over de finish met een eindtijd van 2:03:57 en een voldaan en tevreden gevoel.

Vanwege de kou in de kleedruimte op Jacqueline gewacht, die met een eindtijd van 2:26:49 ook tevreden was (ondanks haar hielspoor). Jan Jaap helaas niet meer getroffen, hij had ook een mooie tijd neergezet van 2:25:16.

Nu op weg naar de marathon!

Ondertussen werd er in Hengelo gebuffeld tijdens de tweede Woolderesloop. Ook hier kwam weer een aantal Kopslopers in actie. Herman boekte een mooie vooruitgang en Marjolein wist onder de 50 minuten te duiken. Ook Martijn heeft zichzelf verbeterd.

Alle uitslagen zijn hieronder te vinden.

Midwintermarathon
Mini-Marathon
Mieke 1:27:44
Asselronde
Dominique 2:03:57
Jan Jaap 2:25:16
Jacqueline 2:26:49
2e Woolderesloop
10 kilometer
Herman 45:42
Marjolein 49:41
Henriëtte 53:27
Martijn 1:12:55
15 kilometer
Bert 1:10:23
Raymond 1:13:20
Henri 1:13:24

Van atletiekbaan naar Multifunctioneel Beweegpark

Al een hele tijd wordt er gewerkt aan een plan voor een atletiekbaan in Borne. Inmiddels heeft dit plan vorm gekregen en is het uitgegroeid tot iets groters: een Multifunctioneel Beweegpark. Tijd voor een samenvatting van de activiteiten van deze werkgroep.

krantenartikel

In september 2009 begon het met een artikel in dagblad Tubantia, waarin Ingrid Prigge en Monica Duivenkate werden geïnterviewd. Het artikel kreeg de titel: Borne toe aan een atletiekbaan. Een maand later was er al het eerste gesprek van de gemeente Borne met afgevaardigden van elke hardloop-, schaats- en skeelervereniging in Borne. De eerste plannen werden al voorgelegd en weer een maand later werd er een werkgroep samengesteld uit deze sportverenigingen.
Er werd een samenwerkingsverklaring opgesteld namens TV Trios, Kopslopers, Trimbo’s,  Step One en de Bornse Schaats- en Skeelervereniging, die op 10 februari 2011 is ondertekend.

MFP_werkgroep
Vanaf dat moment is de werkgroep “Multifunctionele Atletiekbaan” bijeengekomen. Gaandeweg kwamen ze tot de conclusie dat er breder gedacht moesten gaan worden om de gemeente Borne te interesseren voor deze plannen. Er wordt gekozen voor een Multifunctioneel Park met mogelijkheden voor sport, natuureducatie, recreatie en vrijetijdsbesteding. Er is toen gelijk een voorkeursplek aangegeven bij de gemeente Borne.
In oktober 2013 werd er subsidie verleend om een plan te laten maken. Kunstenaar Wouter Klein Velderman heeft toen een plan gemaakt in samenwerking met “Het Instituut” te Amsterdam.
Na een periode van minder actie kwam er op 2 februari 2016 het Open Podium in het Kulturhus. Tijdens dit open podium heeft de werkgroep de plannen kenbaar gemaakt van het Multifunctionele Beweegpark, waarbij er duidelijk steun vanuit de zaal kwam. Dit sloot mooi aan bij het motto van de avond: Samen verbinden, samen denken, samen werken en samen doen.
Er is hard gewerkt om het plan in het projectplan van het Wooldrik te krijgen, wat ook gelukt is. Op 24 mei 2016 heeft de gemeenteraad ingestemd met het voorbereidingskrediet om het project ’t Wooldrik in kaart te brengen en de ambitieplannen uit te werken.
Op 20 januari 2017 zijn de plannen van het Multifunctioneel Beweegpark gepresenteerd aan de achterban tijdens een bijeenkomst in het gemeentehuis. Na het politiek beraad op 16 mei 2017 werd tijdens de raadsvergadering van 6 juni 2017 een akkoord gegeven door de raad voor verdere uitwerking.
De Bestuurscommissie Lichamelijke Opvoeding en Sport (BLOS) heeft tijdens de BLOS vergadering van 26 oktober 2017 haar voorkeuren uitgesproken over de scenario’s van het zwembad, het sporthallencomplex, de beach en het multifunctionele park. Dit projectvoorstel is op dinsdag 28 november tijdens het politiek beraad besproken in de raadzaal van het gemeentehuis.
Op 12 december 2017 is de gemeenteraad akkoord gegaan met een voorbereidingskrediet voor het projectplan wat nu op tafel ligt. Daarin is ’t Wooldrik meer dan alleen een sportpark. Het is een plek voor sport, ontwikkeling, beweging, ontmoeting, verbinding en participatie.

Hieronder een tekening van de baan, zoals deze nu bedacht is. De blauwe baan is de ijsbaan (indien gekozen wordt voor de meest uitgebreide optie), de groene band wordt een groenstrook met verlichting en daarbuiten (geel) komt de 400 meter hardloopbaan met 4 lanen.

de baan

Joke zit namens de Kopslopers in de commissie die aan de invullig van het Multifunctionele Beweegpark werkt. Mocht je vragen hebben, dan kan zij je meer vertellen over de status van de plannen voor het park.

 

 

 

De Zuurbergcross

Afgelopen zaterdag werd er een gloednieuwe cross gehouden in Holten. In plaats van de Holterbergcross werd iets verderop de Zuurbergcross gehouden. Deze is onderdeel van het Crosscircuit van het Oosten en zodoende stonden Jacqueline en Elsa aan de start. Martha was wel nieuwsgierig naar deze cross en liep als losse loper mee met de 10 kilometer.
Het parcours was van tevoren nog niet bekend, maar eenmaal op de locatie werd duidelijk dat het om twee rondes van 5 kilometer zou gaan.
Na de start krijgen de dames al gelijk een mix aan ondergronden onder de voeten. een zandpad leidt ze via een klinkerweggetje naar een erf, waarna ze dwars door een weiland naar het bos geleid worden. Na een kilometer komt de eerste serieuze klim, die best lang blijkt te zijn. De lopers gaan er in een sliert tegenop. Vervolgens komt er een stuk over de motorcrossbaan met pittige bultjes erin en na het tweede erf volgt nog een pittige lus door het bos, waar de tweede lange klim in zit.
Via een stoppelveld komen de lopers weer aan bij het terrein van de motorclub, waar de doorkomst is. Nu weten de lopers wat ze in de tweede ronde te wachten staat.

Elsa
Elsa heeft de hele eerste ronde vlak achter een dame gelopen en kan haar in de tweede ronde voorbij. Het levert haar een 7e plek op bij de dames in 53:29.
Jacqueline vindt dit tot nu toe wel de zwaarste cross van het circuit, maar ook erg gaaf. Ze finisht net onder het uur.
Martha vindt het pittig, maar heeft ook genoten onderweg. Ook zij komt netto nog nét onder het uur binnen.

Martha

De volgende cross van dit crosscircuit is de Valentijnscross op zaterdag 10 februari bij het Lageveld in Wierden.

Foto’s van Math Willems fotografie

Zuurbergcross 10 kilometer
Elsa 53:29
Jacqueline 59:16
Martha 59:58

De eerste Woolderesloop 2018 en de RFR Drents Friese Wold

Met het nieuwe jaar ging afgelopen zondag ook weer een nieuwe serie Wooldereslopen van start. Er stond een koude wind, al leken de lopers daar niet al teveel last van te hebben.
We hebben 9 Kopslopers geteld, waarvan sommigen twee keer langskwamen.

Marjolein en Hilda waren vooral blij dat ze weer lekker en zonder problemen konden lopen. Nu dit gelukt is, hoopt Marjolein de volgende keer net onder die 50 minuten te blijven.
Martijn ging voor het eerst voor de 10 kilometer met als doel uitlopen. Hij kreeg op het laatste stuk gezelschap van Jacqueline op de fiets en heeft de loop keurig uitgelopen in 1 uur en 14 minuten.
Henri liep met Niels mee en ze hadden er een mooi tempo in zitten. Pas op het laatst probeerde Niels nog wat te versnellen en daarbij kon Henri niet helemaal aanhaken, maar hij haalde wel maar liefst 3 minuten van zijn PR af met een nettotijd van 1:12:44.

Op zaterdag kwamen Jan Jaap en Jacqueline in actie in Drenthe, tijdens de RunForestRun trail Drents Friese Wold. Beiden startten op de 46 km, maar Jacqueline liep na een korte stop verkeerd en besloot vervolgens via de splitsing van de 27 km de route in te korten. Ze kwam op 33 km uit. Jan Jaap liep de tocht wel volledig uit. Het was niet gemakkelijk met veel modder en op twee plekken een doorwading. De zandvlakte aan het einde was een stuk droger. Na 5 uur en 3 kwartier kwam Jan Jaap voldaan over de finish.

nat parcours

Hieronder staan de uitslagen van de Woolderesloop op een rijtje. De foto’s staan in het fotoalbum.

5,1 kilometer
Maaike 26:16
10 kilometer
Herman 46:17
Marjolein 50:02
Peter vd P. 51:51
Henriëtte 53:21
Ronnie 54:57
Hilda 55:39
Martijn 1:13:38
15 kilometer
Niels 1:12:30
Henri 1:12:44

Fijne feestdagen! 

Afgelopen maandag werd de training afgesloten met de traditionele Kerstkoffie uit de kofferbak.
Op Eerste Kerstdag en Nieuwjaarsdag is er geen training. We hopen iedereen weer gezond en wel terug te zien op maandag 8 januari. We starten dan weer vanaf De Wanne en na een ingekorte training is iedereen vanaf ongeveer half 9 welkom bij Grand Café De Steeg voor onze nieuwjaarsborrel.

We wensen iedereen fijne feestdagen en een sportief 2018!


De Winter Step One Loop 2017

Afgelopen zondag werd de jaarlijkse Winter Step One Loop weer gehouden. Vijf Kopslopers meldden zich hier aan de start. In het startvak stonden ze bij elkaar, want de 10 kilometer en de halve marathon startten tegelijk.
Albert ging als enige voor de 10 kilometer. Hij is er na de testloop een tijdje uitgeweest met een blessure, maar nu was hij terug. Hij liep nog niet zo hard als hij in het voorjaar deed, maar hij is mooi op weg terug.
Dominique was van plan om het rustig aan te doen en wilde wel met Martha meelopen. Haar plan was ongeveer 5:40/km te gaan lopen. Jacqueline en Elsa wilden weleens kijken wat er vandaag in zou zitten. Elsa voelde zich niet superfit, maar ging toch weg op een tijd van 1:45. Jacqueline volgde met als doel net onder de 1:50 te komen.
Bij Elsa ging het niet lekker. Na Bornerbroek gooide ze de handdoek in de ring en wilde verder voor lekker uitlopen gaan. Jacqueline kreeg haar in de gaten, wat gelijk een mooi richtpunt was voor haar.
Een eindje na de tweede waterpost haalde Jacqueline Elsa in, die nog steeds niet lekker kon lopen en stukjes ging wandelen om haar hartslag van maximaal naar normaal te krijgen.
Ondertussen was Dominique weggelopen bij Martha. Ze vond het toch niet snel genoeg gaan. Tegen het einde liep ze Elsa achterop, die 3 minuten na Jacqueline over de finish kwam. Dominique kon de nietsvermoedende Elsa net niet meer inhalen, het scheelde maar een paar seconden.
Martha liep uiteindelijk ook niet helemaal haar geplande tempo. Ze was bij de Diepe Hel Holterbergloop sneller geweest en die was toch iets zwaarder.

Hieronder staan de uitslagen op een rijtje:

10 kilometer
Albert 53:25
halve marathon
Jacqueline 1:50:38
Elsa 1:53:20
Dominique 1:53:23
Martha 2:04:44

Het stamppotbuffet gaat door!

Omdat ons wadloopavontuur vanwege de weersomstandigheden niet doorging, heeft de activiteitencommissie iets nieuws bedacht. Op vrijdag 17 november zal er een stamppotbuffet georganiseerd worden. Er is inmiddels voldoende animo, dus deze avond gaat door!

Heb je je nog niet opgegeven, maar wil je er wel bij zijn? Meld je dan nog snel aan bij Anne. Vergeet dan ook niet om nog een kinderfoto van jezelf in te leveren. 

Aanmelden voor de hartslagmetingavond bij StepOne kan ook nog steeds bij Peter Bekker.

De foto van afgelopen maandag is gelukt! Deze zal de huidige groepsfoto gaan vervangen. 

Landgoed Twente Marathon: verslag van Saskia

Nadat ik in oktober 2016 voor de vierde keer had meegedaan met de Landgoed Twente Marathon en er na afloop een heel gezellig feestje aan de gang was, besloot ik samen met de andere drie loopmaatjes dat wij in 2017 zeker opnieuw gingen deelnemen aan de 10e editie. Dan zouden we een chauffeur regelen, zodat we als lopers na afloop allemaal een drankje konden nuttigen.

Nadat ik in de kerstvakantie tijdens de wintersport mijn kuitspier scheurde, kwam het hardlopen tijdelijk op een laag pitje. Ik moest na herstel weer in de opbouw naar het niveau waar ik gebleven was. Doordat ik meestal alleen liep en vaak alleen maar duurloop deed, kwam ik niet vooruit. En ja, ik moest natuurlijk wel in oktober klaar zijn voor de LTM. In juni 2017 sloot ik mij aan bij de Kopslopers. Dat bleek een goede keus; leuke, enthousiaste en serieuze lopers en prima trainingen. Langzaamaan ging ik, na wat kleine pijntjes van het trainen, dan toch vooruit en ondanks dat ik andere jaren meer kilometers in de benen had, had ik er nu toch goed vertrouwen in, dat ik de loop gemakkelijk zou volhouden.

De laatste week voor dé ‘wedstrijd’ sprak ik met een van mijn maatjes af om in Twickel te gaan lopen en de Umfassungsweg erbij te pakken. Mooi parcours, ook met wat hoogteverschilletjes en ongelijk terrein, net zoals we zouden tegenkomen in de Lutte. Na die training kreeg ik steeds meer last van mijn enkel. Onder het lopen had ik dit niet zo gemerkt, maar blijkbaar heb ik toch kort en snel mijn enkel verzwikt. De volgende ochtend kon ik mijn voet niet meer belasten! Met koelen en het been hooghouden kwam ik de dag door. Maandags naar de fysiotherapie, die de enkel van tape voorzag. Ik zou vrijdags nog eens terugkomen om te zien of deelname aan de LTM op zaterdag zou lukken en nieuwe tape te krijgen… Je denkt dan bij jezelf… nu heb ik mooie vooruitgang geboekt met trainen en ben ik klaar voor deze prachtige loop en nu dit… Wat nu? De hele groep verheugde zich op de loop, het zou prachtig loopweer worden. Eén loper had in juni afgehaakt en daar hadden we met veel geluk een vervanger voor kunnen regelen. Stel dat ik 1 week van tevoren ook af zou zeggen?! In zo’n korte tijd goede vervanging regelen was geen optie meer.
Dus op hoop van zegen begon ik met de enkelblessure dan toch aan deze loop.
Immers met de afwisseling, die je als duo hebt, met het fietsen tussendoor en de stops, waar je getrakteerd wordt op lekkere (streek)hapjes, een drankje en even op adem kunt komen onder het genot van wat muziek, is deze loop makkelijker vol te houden dan ruim 20 km achter elkaar doorlopen.


Om 8 uur waren we klaar om via Almelo naar de Lutte te rijden. In de auto was het een gekakel tot en met. Het leek wel een schoolreisje! Iedereen had er ontzettend veel zin in. 


Bij aankomst op de startlocatie was er gelijk al een gezellige sfeer. De locatie was prachtig gedecoreerd met pompoenen, zonnebloemen en kleurrijke afgedankte loopschoenen, die om de boomstammen zaten gedrapeerd. 

Mijn maatje ging het 1e stuk lopen en daar was ik achteraf blij om, want dat stuk ging door het Lutterzand. De ondergrond was hier en daar een beetje glad en drassig en ongelijk. Na de pompoensoep was ik aan de beurt. De opstart was wat pijnlijk, maar de ondergrond was grotendeels asfalt en ik liep de route redelijk vlotjes. Vervolgens weer op de fiets en na de curdcake bij de Wilmersberg en de whisky met Gingerale bij Villa Hulst en even genoten te hebben van de swingende blaasmuziek was het tijd voor mijn tweede etappe. 

Op gang komen was pijnlijker dan de eerste keer. Inmiddels waren er klimmetjes in de route gekomen, maar de prachtige omgeving zorgde ervoor dat ik pijn en wat extra inspanning snel weer vergat. Het tempo was wel minder hoog en we liepen als teams inmiddels al wat achteraan in de kleurrijke slinger door het afwisselende landschap. 


Na de Hakenberg kwam de stop met de pannenkoeken, wafeltjes met ijs en mijn lievelingsmuziek erbij van een Big Band uit Tubbergen. Voor de 3e keer moest ik nu weer hardlopen en dat was niet zo’n pretje. Gelukkig was de drukte van andere lopers en fietsers al afgenomen en konden mijn maatjes mij onderweg moed inspreken of aanbieden om het lopen tijdelijk over te nemen. Daar maakte ik op een gegeven moment dan toch maar even een keer gebruik van. Na het kaasje en een bodempje wijn opnieuw een aspirine ingenomen. 


De route ging hier wat meer door en langs weilanden. Het fietsen ging me ondertussen ook zwaarder vallen. Ik moest op de heuvels toch ook kracht op de pedalen uitoefenen om vooruit te komen! Toch kon ik me steeds weer herpakken vanwege de sfeer, de aardige vrijwilligers, de mooie natuur en het heerlijke weer. Vanaf het Gemeentehuis in Denekamp volgde het laatste deel. Daar kwam ik Kopsloper Paulien Veldhuis nog tegen met een maatje, die een erg rood hoofd had en zei.. het is prachtig, maar wel ver! De start hier was voor mij één van de zwaarste momenten. Het leek in het begin wel op snelwandelen in plaats van hardlopen. We genoten tussendoor nog wel lekker van de buffelmozzarella met tomaat en basilicum bij het Klöpjeshoes en de bezem-solexen kwamen ons al achterop! 


We hadden nog een korte tijd om naar de finish te komen en met het tempo, dat ik nu nog kon lopen zouden we niet op tijd aankomen, ..dachten we. Maar wonder boven wonder… als je de stal ruikt… de rode loper lag bij de finish nog uitgespreid voor ons klaar en met ons vieren zijn we al juichend de finish over gerend. Daar stond de organisatie ons op te wachten met een mini-glas Ootmarsums bokbier; heerlijk! We kwamen nèt niet als laatsten binnen. Wat een heerlijk gevoel het toch maar geflikt te hebben! Het feestje daarna, ter gelegenheid van de 10 e editie van LTM, met de knotsgoede band ENorm, en een aantal biertjes, verzachtte bij mij alle pijn!

Tja … en dan moet ik nu nog even ‘op de blaren zitten’ en goed herstellen. Het zal even duren voordat ik weer volop aan de trainingen mee kan doen en andere loopjes kan doen, maar mijn doel voor 2017 is behaald!

Welkom Isabel!

Op 8 oktober is Jeroen vader geworden van dochter Isabel! Op de training van afgelopen maandag deelde hij daarom beschuit met muisjes uit.
Dit betekent ook gelijk dat Henriëtte oma is geworden. Jeroen, Bente en Henriëtte: van harte gefeliciteerd met de kleine meid!

« Older Entries