Sinterklaasavond

Komende maandag is het 5 december: pakjesavond!
We hebben Peter bereid gevonden om op deze avond de training te verzorgen, dus deze gaat gewoon door, net als altijd. Zo maken we er samen een heerlijk loopavondje van.

Sinterklaas

De Zevenheuvelenloop en de Bommelasloop

Afgelopen zondag was een gedenkwaardige editie van de Zevenheuvelenloop. Terwijl er een flinke herfststorm over het land raasde, maakten duizenden lopers zich klaar voor de start. Zo ook een heel stel Kopslopers, die gezamenlijk met de trein naar Nijmegen afreisden.

de groep Zevenheuvelenlopers
Het weer bleek mee te vallen. Hoewel de straten nat waren, viel er nauwelijks regen. Vanwege de grote hoeveelheid lopers zijn de starttijden gebaseerd op je opgegeven verwachte eindtijd, dus de groep moest zich voor de start opsplitsen.
Stefan ging als eerste van start, maar hij had in de trein al het gevoel dat dit niet zijn dag zou worden. Het lopen viel hem zwaar en het leverde voor zijn doen geen toptijd op. Raymond daarentegen liep erg goed en heel constant. Hij snelde de heuvels af in een nieuw PR van 1:10:10.

Stefan en Raymond
Jan Jaap liep een groot gedeelte samen op met Henri. Beiden hebben lekker gelopen en zijn tevreden met hun tijd.

Henri en Jan Jaap
Gerard vindt eigenlijk dat hij wel wat sneller had gekund, maar naast het lopen van de wedstrijd was het natuurlijk ook heel gezellig om samen op stap te zijn. Er werd na afloop dan ook flink nagepraat in de kroeg.
Hariette begon samen met een vriendin aan de Zevenheuvelenloop. Ze liepen de eerste 5 kilometer samen op, waarna ze elk in hun eigen tempo verder zijn gegaan. Met de wind mee ging het haar wel goed af met de heuvels, al werd het na 12 kilometer toch wel wat zwaar.

Diezelfde zondag werd er dichter bij huis ook de Bommelasloop gelopen. Hilda en Dominique kozen voor deze wedstrijd, die door het Buurserzand gaat. In eerste instantie wilde Hilda net als Dominique voor de 16,4 kilometer gaan, maar ze koos op het laatst toch voor de 11,2 kilometer.
Dominique liep lekker en eindigde als 4e dame op de 16,4 kilometer, slechts 7 seconden achter de nummer drie.

Hieronder zijn alle uitslagen te vinden:

Zevenheuvelenloop
Raymond 1:10:10
Stefan 1:12:01
Erik 1:15:56
Jan Jaap 1:20:41
Henri 1:21:12
Gertie 1:29:38
Gerard 1:32:22
Hariette 1:53:28
Bommelasloop
Hilda  1:01:44  11,2 km
Dominique  1:21:54  16,4 km

De Diepe Hel Holterbergloop en de Duinentrail

Het was afgelopen weekend prima loopweer en meerdere Kopslopers liepen een wedstrijd. Op zaterdag werd de Diepe Hel Holterbergloop gelopen. De start was deze keer in Nijverdal en net als vorig jaar waren de afstanden 5, 10 en 20 kilometer.

Emmy koos voor een enkeltje 10 kilometer, terwijl Stefan, Raymond en Henri voor de langste afstand gingen: 10 kilometer heen én 10 kilometer terug. Raymond heeft lekker gelopen en is heel tevreden met zijn tijd. Voor Henri was de afstand al een aardige uitdaging.

Henri:
Sinds ik begin dit jaar lid geworden ben van de Kopslopers en het lopen in de groep mij goed af gaat, heb ik mij in een (misschien) overmoedige bui opgegeven voor drie loopwedstrijden in het najaar; de Huttenkloasloop in Oldenzaal, de Diepe Hel van Nijverdal en de Zeven Heuvelenloop in Nijmegen.
Oldenzaal en Nijverdal zijn halve marathons; een afstand die ik nog nooit gelopen heb. Dus naast de looptrainingen ook voor mijzelf geoefend om 21 km in een redelijke tijd te kunnen lopen. Zelfs tijdens de vakantie in Frankrijk een paar keer de loopschoenen aangetrokken en kilometers gemaakt.
Na de vakantie, tijdens de halfjaarlijkse testloop heb ik helaas een kuitblessure opgelopen die behoorlijk hardnekkig was. Gelukkig heb ik een aardige buurman die toevallig ook fysiotherapeut is, en door zijn behandelingen ben ik van de blessure af gekomen.
Niet op tijd voor Oldenzaal (daar heb ik de 10 km gelopen), maar wel voor de Diepe Hel van Nijverdal.
En zo ging ik zaterdag 29 oktober vol goede moed naar Nijverdal. Die dag was er volop zon en weinig wind, dus het weer kon ik niet de schuld geven als deze loop voor mij niet goed zou gaan.
De 20 km loop begon om 14:00 uur, (na de finish van de 10 km) en dus ben ik rond kwart voor twee richting het startvak gegaan. Ik ben bewust gestart in een van de laatste startvakken (tijd tussen 100 en 120 minuten). Was ik in een sneller vak gestart (bij o.a. mede-Kopslopers Stefan en Raymond) dan was ik waarschijnlijk te hard van stapel gelopen.
Om twee uur kwam de meute in beweging en na eerst een vlak stuk ging het aan de rand van Nijverdal al omhoog richting hotel Dalzicht. Daar linksaf nog steeds licht stijgend, maar in de massa loopt dat wel goed; je kunt je altijd optrekken aan een loper voor je.
Na ongeveer 40 minuten lopen kwamen we op de top van de “hel”, hier ga je in 500 meter naar beneden van een helling van 10%. In gedachten ben je dan al met de terugweg bezig, want diezelfde helling moet je ook weer omhoog. Maar dat was voor latere zorg, eerst maar eens het keerpunt zien te halen binnen het uur.
Dat lukte (het keerpunt op 10 km haalde ik in 55 min.), en ik kon mij opmaken voor het klapstuk verderop. Met de genoemde 10%-helling in zicht heb ik mij geconcentreerd op een loper voor mij die een goede cadans had om de helling op te lopen. Dat ging goed tot ongeveer 50 meter voor de top; mijn “loopmaatje” stopte ermee, waarschijnlijk door kramp. Die laatste meters moest ik dus zelf omhoog komen, zeer moeilijk en dat ging dus ook niet. Ik heb de laatste 20 meter wandelend afgelegd.
Eenmaal over de top ging mij de rest redelijk goed af. Af en toe een klein klimmetje maar dat stelde niets voor met de “hel” die ik bedwongen had.
Ik ging mij nu concentreren op de eindtijd; het parcours afleggen binnen twee uur. De 18 km passeerde ik op ongeveer 1:45, dus ik gaf mij nog een kwartier om de finish te halen. Vanaf hotel Dalzicht ging het alleen nog maar bergafwaarts en zo finishte ik in een tijd van 1:54:36; ruim binnen het door mij gestelde doel.
Dit was de eerste keer dat ik een halve marathon (–1 km) in wedstrijdverband heb gelopen. Het is mij goed bevallen. Ik denk er nu al over om in april 2017 mee te doen met de halve marathon van Enschede.

Henri en Raymond

Stefan heeft al een tijdje wat last van een gewrichtje in zijn voet. Hij wilde eigenlijk op zondag naar Schoorl voor de Duinentrail van 37 kilometer, maar dat ging niet door. In plaats daarvan kon hij last minute een startnummer van een bekende overnemen.
(Lees het complete verhaal op zijn blog.)

Stefan:
Om kwart voor twee het startvak in waar ik clubmaatje Raymond trof. Het achterste startvak is een ideale plek om niet te snel te starten. Beter ook voor een hormoonkonijn als ik. Precies om twee uur van start. Over de Grotestraat een beetje stijgend richting het voormalige Dalzicht. Het parcours ken ik als mijn broekzak en ik ga zeker voor mijn gevoel niet als een onwijze “ervandoor”. Tot aan de afslag links naar de Toeristenweg loop ik met Raymond op. Daarna zoek ik mijn eigen ritme op.
Ik geniet van het parcours, de kleuren in het landschap en de lopers om me heen. Tot aan de Diepe Hel zitten er maar nauwelijks zware stukken in, al vraag ik me af hoe ik me op de terugweg zal voelen. Maar me echt zorgen maken doe ik niet. Ik ben tenslotte met hardlopen bezig en dat vraagt voldoende aandacht.

Voor ik het weet duiken we de Hel in (of liever: af). Ik probeer beheerst te dalen. Het is ook niet mijn sterkste punt. Links en rechts word ik dan ook ingehaald door lopers die wel lijken te sprinten. Geen punt. Ik loop mijn eigen wedstrijd en het mooiste en zwaarste deel komt nog op de terugweg.

Voordat ik er erg in heb komt het 10 km punt in zicht en komen de toplopers me al rond een km of 7 tegemoet. Ik herken Erben Wennemars en moedig hem stevig aan. Hij loopt ergens op plaats 8 schat ik in. Dan loop ik opeens naast Bertus van Elburg met wie ik regelmatig door dit prachtige gebied heb mogen trailen. Ik weet dat hij op Curaçao nog een marathon gaat lopen en daarom niet alles uit de kast zal halen. Niet lang daarna keer ik bij het 10 km punt. Het

eerste deel ging uitstekend maar met een forse hartslag. Ga ik dat betalen met een prijs die ik er niet voor over heb?
Opnieuw zie ik Raymond, maar nu lopen we elkaar tegemoet. Hij ziet er nog fris uit en dat gun ik hem ook. Op

naar het echte werk nu want de Diepe Hel nadert. Ik verkort mijn pas en ga de strijd met deze helling aan. Ik ken deze vijand goed en weet dat ik hem aan kan. Het lukt me om zonder in te houden maar wel in een wat lager tempo boven te komen. Zodra ik de witte steen rechts zie weet ik dat het zwaarste achter de rug is. Het gaat vanaf hier nog wel meer omhoog dan omlaag maar vanaf Dalzicht mag ik dan de laatste km’s “freewheelen” naar de finish. Ik voel me goed wanneer ik Barbara Kleinjan bij de drinkpost zie. Ze juicht me enthousiast toe en het geeft me extra motivatie merk ik.
De Heuvelrug is prachtig herfstig terwijl ik mijn tempo kan blijven controleren. Wanneer ik Johan en Chantal zie op het laatste stuk omhoog weet ik dat het vandaag niet meer stuk kan. Af en toe zie ik nu deelnemers wandelen. Vlak voor Dalzicht loop ik een “opgeblazen” Bert voorbij die vandaag zijn dag niet heeft. Hoe gek het ook klinkt geeft het lopen mij vandaag vleugels. De ervaring van donderdag kan het vergeetboek in.
Vanaf Dalzicht kan ik mijn tempo nog opvoeren terwijl ik weet dat het vandaag, hier en nu eens gewoon lekker gaat. Met een grote smile kom ik dus in 1:34:49 over de finish. Ik heb het startbewijs van Johan eer aangedaan!

stefan

Peter de Z. en Elsa liepen wel in Schoorl. In de eerste kilometers ging het misschien iets te enthousiast, maar ze vonden uiteindelijk een prettig tempo om in te lopen. Tot de eerste verzorgingspost op 17 kilometer waren het vooral bospaadjes, golvend op en neer met mooie herfstkleuren. Na een dikke kilometer strand volgde daarna het duingebied met wat gemene klimmetjes en vooral erg veel mul zand. Veel lopers gingen daar wandelen, maar Peter en Elsa konden het grootste deel toch blijven lopen, al waren ze blij toen ze het bos weer in mochten.
In de laatste 3 kilometers kreeg vooral Peter het zwaar en met een iets gematigder tempo werd het laatste stuk gelopen.
De finish was spectaculair: van het hoge klimduin in één ruk naar beneden, waar een alcoholvrij biertje op ze wachtte. Hoewel dit ook het NK trailrunning was, was de tijd voor beiden niet belangrijk. Ze hebben er uiteindelijk 4 en een half uur lang van genoten.

Peter en Elsa

Hieronder vind je de uitslagen van de Diepe Hel Holterbergloop:

10 kilometer
Emmy 51:33
20 kilometer
Stefan 1:34:49
Raymond 1:37:32
Henri 1:54:36

De Huttenkloasloop

Zondag werd de Huttenkloasloop gehouden. Zoals altijd kon er gekozen worden uit 3 afstanden: 5 of 10 kilometer of de halve marathon. Martijn koos voor de 5 kilometer. Hij liep zo’n 10 seconden sneller dan zijn laatste Woolderesloop en daar is hij best tevreden mee.
Marloes ging voor haar eerste 10 kilometer en nam Emmy daarbij mee. Ze liepen lekker in een groepje van vijf en het werd zelfs gezellig onderweg. Voor Emmy was het gelijk een mooie training voor de Landgoed Twente Marathon, die over een kleine 2 weken gehouden wordt.

Emmy en Marloes
Marjolein en Henri startten samen op de 10 kilometer. Ook Peter M. en Niels liepen deze afstand. Niels had last van zijn kuit en heeft nog niet vaak zo rustig een wedstrijd gelopen. Bij Peter is er sinds de Run Bike Run een voorzichtig stijgende lijn te zien en daar is hij erg blij mee.

Hieronder vind je alle uitslagen:

5 kilometer
Martijn 34:24
10 kilometer
Marjolein 51:15
Niels 51:30
Peter M. 52:25
Henri 53:50
Marloes 1:03:19
Emmy 1:03:20

 

Verslag van Jan Jaap: Berlijn Marathon

Vorige week liepen Stefan en Jan Jaap de Marathon van Berlijn. Jan Jaap heeft hier een mooi verslag van gemaakt.

Verslag BMW Berlin Marathon 2016

De uitdaging

Dit avontuur begon voor mij al vorig jaar; op 1 december kreeg ik de e-mail waar ik al vanaf 27 oktober op had gewacht omdat ik mij (toen al!) te laat had ingeschreven: “Lieber Jan Jaap Mook, es ist soweit! Wir freuen uns, Ihnen die freudige Mitteilung überbringen zu können: Sie wurden ausgelost und sind dabei, bei der 43. Auflage des BMW BERLIN-MARATHON!”. Het klonk alsof ik hem al had gelopen!

Berlijn

De voorbereiding

Met de bevestiging van plaatsing kon ik beginnen met de voorbereidingen. Ik ging de uitdaging aan, samen met Stefan; wij reserveerden vast kamers in hotel “Titanic Comfort Mitte” in Berlijn. Ook kozen wij voor een treinreis naar Berlijn. Immers, vanuit Hengelo – Bad Bentheim bestaat een prima verbinding, die ons rechtstreeks naar het centrum van Berlijn zou brengen. Read more »

Estafetterun, Twickelloop en Berlijn Marathon!

Dit weekend stond voor veel Kopslopers in het teken van een loopevenement. In Borne werden tegelijkertijd de Estafetterun en de Twickelloop gehouden en ondertussen liepen Stefan en Jan Jaap in Berlijn de marathon.
Het was een zonnige dag en dat zorgde ervoor dat het lopen bij menigeen wat zwaarder ging. Bij de Estafetterun was er ook een stuk waarbij de wind een beetje tegenwerkte. Toch werden er mooie tijden gelopen en het was een gezellige boel rond de Stroom Esch vijver.

Ook bij de Berlijn Marathon scheen de zon volop. Het wereldrecord werd op 7 seconden na niet gehaald.

Stefan had zich van tevoren het ambitieuze doel gesteld om te proberen 3:30 te lopen. Dit ging tot halverwege prima, maar daarna werd het zwaar. Zelf zegt hij erover:

Super mooie en erg zware marathon. Op gevoel gelopen. Geen kramp gehad maar toch flink in moeten leveren. De vraag is of je ontevreden kunt zijn met een tijd van 3:49 onder vrij warme omstandigheden. Ik zeg van niet!

Ook Jan Jaap liep zijn eerste helft wat sneller dan de tweede en ook hij vond het mooi, maar wel zwaar:

Gelukt! Een mooie maar zware marathon vandaag. Erg druk en voor mij iets te warm. Verder zat bij mij de angst er nog in dat ik opnieuw last zou krijgen van een verkrampte pees in mijn heupen. Dit bleef gelukkig uit en ik had 3 lastige momenten in de race: rond de 19 km kropen de km’s voorbij en na het 30 km punt lag kramp op de loer. Uiteindelijk waren de laatste 3 km’s het zwaarst; met nog 2 km te gaan moest ik even een stukkie wandelen. Een medeloper spoorde mij vervolgens aan om weer te gaan hardlopen en samen met hem ging ik uiteindelijk over de finish!

In de fotomap staan inmiddels een hele hoop foto’s van de Estafetterun. Alle uitslagen zijn hieronder te vinden.

Estafetterun
Kop(s)lopers 1 1:38:25
Marjolein 24:27
Hilda 26:51
Dominique 23:13
Raymond 23:54
HETZEE 1:39:29
Martha 26:31
Peter de Z. 22:29
Martha 27:43
Peter de Z. 22:46
Kopstroomeschers 1:54:01
Nadine 31:27
Suellen 28:07
Peter vd. P. 26:50
Audrey 27:37
Twickelloop
5 km
Hariette 33:55
10,2 km
Michel 50:28
Peter M. 53:57
Berlijn Marathon
Stefan 3:49:04
Jan Jaap 4:30:32

Afsluitende testloop

De laatste training in Twickel werd afgesloten met een testloop, een mooie gelegenheid om eens te kijken hoe je ervoor staat. Voor de startersgroep was het tevens de afsluiting van de startersperiode. Vanaf nu zal deze groep met de reguliere groep mee trainen.

De testloop werd gelopen onder een prachtige avondzon en met zo goed als geen wind.
Hieronder staan de uitslagen, met tussentijd als die bekend is.
Wil je weten of je sneller was dan vorige keer? Kijk dan nog even naar de uitslagen van de testloop van 9 mei. De foto’s staan inmiddels in de fotomap!

Testloop 5 september 2,5 km 5 km
Peter de Z. 11:05 21:57
Dominique 11:24 22:31
André 11:25 23:15
Raymond 11:40 23:31
Jan Jaap 12:50 23:57
Marjolein H. 12:42 24:49
Peter vd P. 12:42 25:28
Peter B. 12:37 25:38
Emmy 13:43 26:07
Christa 13:31 26:28
Anne 27:00
Suellen 13:43 27:19
Marjolein L. 14:10 27:53
Gertie 14:30 28:12
Esther 14:34 29:24
Monique 15:07 30:15
Marloes 16:37 32:19
Joke 18:04 36:27
José 18:05 36:57

Dag bos, hallo barbecue!

Aankomende maandag, 5 september, is de laatste training in het bos alweer. Dit zal een testloopje worden, zodat iedereen weet waar hij of zij op dit moment staat. Trek wel alvast je reflecterende hesje aan, want aan het einde van de training kan het al wat donker zijn.
Vanaf 12 september starten we vanaf de carpoolplaats aan de Azelosestraat.

Carpoolplaats Azelosestraat

Op vrijdag 16 september is de jaarlijkse barbecue bij Hilda in Saasveld. Vanaf 19.15 zijn alle Kopslopers van harte welkom. Wil je er ook bij zijn, geef je dan zo snel mogelijk op bij Anne, zodat de activiteitencommissie weet op hoeveel personen ze kan rekenen. Dit kan tot en met vrijdag 9 september. We hopen op een grote opkomst!

barbecue

De Run Bike Run 2016

Afgelopen zaterdag was de jaarlijkse Run Bike Run in Borne, onderdeel van de Melbuul’ndagen. Traditiegetrouw deden er weer veel Kopslopers mee en van degenen die zelf niet liepen en/of fietsten, stonden er veel aan de kant om hun clubgenootjes aan te moedigen. De sfeer was dan ook top!

De individuele wedstrijd ging eerst van start. Net als vorig jaar deden Niels, Stefan en Elsa hier weer aan mee.

Stefan:

De Run-Bike-Run 2016 was een warme/hete editie. Het lopen van de eerste 6,7 km ging me prima af. Het fietsen heeft mijn eindtijd wel behoorlijk beïnvloed, omdat ik dit jaar maar één keer (afgelopen week) gefietst heb. Niet de allerbeste voorbereiding op een RBR natuurlijk.
En dan de wissels. Ook niet op geoefend en daarom ruim de tijd genomen om de schoenen te verwisselen en helm en handschoenen op- en af te zetten dan wel aan- en uit te trekken. Het fietsen kostte me dus aardig wat moeite en onderweg heb ik zelfs met de gedachte gespeeld om te stoppen. Maar toch maar even op de tanden gebeten, waarna het aan het eind van de 30 km eigenlijk wel weer lekker ging.
Juist omdat ik het wisselen tussendoor heel kalm aan heb gedaan had ik totaal geen “wiebelige” benen of krampverschijnselen toen ik na het fietsen weer mocht lopen. Dat is toch echt wel meer mijn ding. Eerdere edities was dat wel anders en moest ik echt de eerste paar honderd meter oppassen dat de kramp er niet in schoot.
Het laatste stuk van 5,2 ging wel wat langzamer maar toch nog in een behoorlijk tempo. Uiteindelijk ben ik daarom best tevreden met het overall resultaat van 2:00 uur onder deze omstandigheden en met de beperkte (1x) fietsvoorbereiding!
Volgend jaar moet met meer fietstraining er dus nog een behoorlijke vooruitgang te boeken zijn. Meedoen aan deze duathlon in ons mooie Borne staat zeker weer op mijn agenda voor 2017!

Elsa:

Mijn doel voor dit jaar was om mijn tijd van vorig jaar (1:54:04) te verbeteren. Het Borns klassement had ik al een beetje uit mijn hoofd gezet, omdat loopkoningin Ingrid ook mee zou doen en nog drie Triosdames, die sowieso harder kunnen fietsen dan ik. Met een beetje mazzel zou een derde plek misschien nog kunnen.
Het lopen in de eerste ronde gaat prima. Ik kan Niels bijbenen, al was ik vorig jaar in de eerste ronde ietsje sneller dan hij. Overal staan Kopslopers langs het parcours en voor ik het weet, ben ik al toe aan de eerste wissel.
Het fietsen gaat in eerste instantie voor geen meter, ik kan maar niet 30 km/h blijven fietsen. Dan blijkt dat dat door de wind komt, als ik op een lang recht stuk ineens veel hogere snelheden haal. Ik haal Stefan daar in en besluit om me niet kapot te fietsen tegen de wind in. De drie Triosdames komen me uiteraard allemaal voorbij en ik vlieg tot twee keer toe bijna uit de bocht, waarbij mijn kuit in de kramp schiet.
De wissel gaat vlotjes en ik loop zo weer het parcours op. Pas bij de tunnel raak ik het vervelende gevoel in mijn kuiten kwijt en daarna gaat het lopen zelfs lekker. Eén voor één haal ik de drie Triosdames weer in en zo lukt het me toch om weer tweede in het Borns klassement te worden. Een verbetering van mijn tijd heb ik niet gered, maar mijn missie is zeker geslaagd!

Elsa

Bij de teams kwamen er meer Kopslopers in actie. Peter de Z. ging fietsen, zodat zijn vrouw kon lopen. Ook Yolanda klom op de fiets en ze behaalde samen met Triosmaatje Anita de tweede plaats bij de dames!

Yolanda
Ook Hilda deed samen met haar man mee als team. Peter M. liep sinds lange tijd zijn eerste wedstrijd weer. Hij is goed op weg terug.
Peter vd. P. was dik tevreden over hoe het zijn team verging. Van de Kopslopers teams was hij ook de snelste, al liep Dominique bij elkaar opgeteld de scherpste tijden (30:47 en 24:08).

Marjolein:

Ondanks de warmte en rugklachten, toch zaterdagmiddag richting het centrum van Borne. Na eerst de individuele lopers aangemoedigd te hebben een stukje ingelopen om vervolgens richting start te gaan. Na het startschot rustig van start gegaan en lekker gelopen.
Her en der mede clubgenoten langs de route die je aanmoedigen. Dit is toch wel heel leuk.
Na de wissel samen met Peter v.d. Pijl bij de wielrenners gekeken. Nadat onze fietsers langs zijn gekomen, gaan we weer wat in lopen en zijn we klaar voor de laatste 1,5 ronde.
Na net weer gestart te zijn, haalt Dominique me in. Ik laat haar gaan en loop in mijn eigen tempo naar de finish. Hier wachten Peter, Dominique en Marian. Even later komt Hilda ook binnen. We hebben het weer gedaan, top. Iedereen bedankt voor alle aanmoedigingen onderweg!

Hieronder zijn de totale tijden te vinden. Voor de tijden per onderdeel kun je hier klikken. De foto’s staan inmiddels in de fotomap. Mocht je ook foto’s hebben gemaakt, mail ze dan naar mail@kopslopers.nl.

Individueel
Niels 1:47:25
Elsa 1:54:57  (2e V Borne)
Stefan 2:00:13
Teams
Peter vd. P. 1:47:48
Dominique 1:50:39
Marjolein 1:51:58
Yolanda (fiets) 1:54:06  (2e damesteam)
Peter de Z. (fiets) 1:54:16
Hilda 1:56:09
Peter M. 1:56:52

Foto’s van www.borneboeit.nl

Stefans Eigertrail

Afgelopen zaterdag begon het grote avontuur voor Stefan, waar hij lang en hard naartoe gewerkt had. De Eigertrail. Een tocht van 51 kilometer met 3100 hoogtemeters ronde de Eiger in Zwitserland.
Dit is zijn verhaal.

Na een nacht van woelen en adrenaline die door de aders denderde toch, voor mijn gevoel, fit opgestaan rond een uurtje of vijf. De spullen waren al gepakt en dus snel nadat ik mijn loopkleren had aangetrokken even een ontbijtje weggewerkt.
Om zes uur liepen we naar het dorpsplein waar vandaan we om 7 uur zouden starten. Hoewel er mooi weer voorspeld was kregen we dit cadeautje ook echt. Terwijl we vertrokken naar de start werd de top van de Eiger fraai verlicht.
Omdat er boven de 2000 meter veel sneeuw gevallen was, waren we voorbereid op extra gladde omstandigheden.
Voorafgaand aan de start, in het afgesloten startgebied, heerste er al een geweldige uitgelaten sfeer onder de deelnemers.
Na het startschot ging het eerst 2,5 km “hardloopbaar” over de weg maar daarna ging het onverbiddelijk over in een zware klim van 5 km naar boven. Je weet als Nederlander eigenlijk niet wat je echt te wachten staat. Maar dat werd dus al snel duidelijk.
Gelukkig ben ik veel meer een klimmer dan een daler en lukte me een pittig ritme vast te houden. Het voelde goed! Eigenlijk vlogen de eerste 25 km om. Het parcours was zeer technisch en zonder goed op te letten was er redelijke kans op valpartijen of erger.

Stefan

Dat bleef me bespaard tot bij Bussalp waar na een tik tegen de rotsen een van mijn carbonpoles doormidden brak. Wat een teleurstelling. Maar goed: niet janken want je moet verder. En zo met één stok de 1000 hoogtemeters naar de Faulhorn, het 25 km punt, afgelegd. Er kwam geen eind aan leek het maar toch was het te doen voor mij. Onderweg heb ik dan ook volop genoten van deze superervaring. Op de Faulhorn aangekomen mocht ik van Charissa een pole lenen. Wat een geweldig gebaar waar ik onderweg dankbaar gebruik heb gemaakt.
Na flink gebunkerd te hebben ging het stapvoets door de gladde sneeuw waarin ik meerdere mensen lelijk heb zien vallen. Door het lagere tempo had ik hier en daar tijd om mooie platen te schieten.

Stefan in de sneeuw

Inmiddels begon ik er van overtuigd te raken dat ik deze tocht zou gaan volbrengen. Al werd ik steeds weer verrast met nieuwe uitdagingen zoals een super gemene afdaling door een donker bos waar ik alle zeilen bij moest zetten om niet onderuit te gaan. Er zat vandaag blijkbaar een engeltje op mijn schouder.
Onderweg kwam ik iedere keer Stefan van Eck tegen. En toen we bij de laatste post in Burglauen op 7 km van de finish elkaar weer tegen kwamen besloten we om dan maar samen naar en over de finish te gaan!

bergpaadjes

Na 11 uur en 54 min. waren we er. Nooit eerder ben ik zolang achter elkaar aan het trailen geweest. Op een enkele keer na voor een foto heb ik geen rustmoment kunnen nemen en maar 1 keer minder dan 2 min. op een bankje gezeten.
Iedereen van MudSweatTrails die al gefinisht was stond ons luid aan te moedigen toen Stefan en Stefan hand in hand over de finishlijn renden. Na de begroetingen en felicitaties wachtten wij zo ook de rest op. Het is geweldig om je “medeavonturiers” binnen te zien komen om ze daarna uitgebreid te feliciteren.
De Eigertrail 2016 was een “once in a lifetime” ervaring waar ik de rest van mijn leven van zal blijven nagenieten.
Het was echt ongelofelijk zwaar maar alle moeite waard!

Gefinisht!

« Older Entries